Örnefnaskrá

Í Landamerkjabók fyrir Strandasýslu segir svo um landamerki Kleifa árið 1890: Milli Kaldbaks: frá Kaldbaksárósi, eins og áin ræður til fjalls nema einn hólmi, sem er Kleifa megin við ána, og svo ofan fjalls eins og vötn ráða á Kaldbakshorn og þaðan í Kaldbaksófæru, öðru nafni Slitranef. […] Þjóðvegurinn liggur alveg með Gautshamri neðan við brekkuna áður en farin er Kaldbakskleif (56), í landamerkjaskrá Kaldbaksófæra (57), sem er við landamerki Kaldbaks og Eyja en að öðru leyti í Eyjalandi. Slitranef (58) er mjótt og hátt klettanef, sem nær fram í sjó, landamerki Kaldbaks og Eyja. (Guðrún S. Magnúsdóttir, Kleifar í Kaldbaksvík (Strandasýsla, Kaldrananeshreppur), bls. 1, bls. 4)

35 Gautshamar 36 Urð 37 Kaldbakskleif 38 Slitranef (landamerki Kleifa og Eyja) (Símon Jóh. Ágústsson, Kleifar í Kaldbaksvík (Strandasýsla, Kaldrananeshreppur), bls. 2)

Torfæra mesta í sókninni er svo kölluð Kaldbakskleif, sem [er] bæði löng og líka hættuleg. Fjallið Kaldbakshorn mænir ofan yfir hlíðina. Oft kemur steinn þar ofan yfir, eins og honum væri kastað úr háa lofti, því brún fjallsins beygist fram yfir klettana, og úr henni hrynur grjótið helzt. Kleifin má ryðjast haust og vor með miklum erfiðismunum, sakir stórbjarga, sem falla úr Kaldbakshorni ofan yfir veginn. Þar er og tæpt einstig á bjargsnösinni á einum stað. (Sigurður Gíslason 1840, í: Ólafur Lárusson (editor), Sóknalýsingar Vestfjarða, bls. 249–250)

Sögur

Í munnlegri geymd og nokkrum frásögnum, sem hafa verið skráðar, er þess getið að er Guðmundur biskup góði var á ferð um Strandir, sem hann var oft, hafi hann verið beðinn um að vígja Kaldbaksófæruna, sem hafði ekki aðeins verið mönnum ferðatálmi, heldur einnig skaðvaldur. […] Þegar nú biskup og hans menn koma þreyttir úr göngunni norður í Kaldbak og Kaldbaksófæran var þegar vígð eftir svolitla skoðun frá steini er hann tyllti sér á og enn stendur. (Sigurður H. Þorsteinsson, „Gvendarlaug í Bjarnarfirði“, bls. 114)

Guðmundur góði vígði Kaldbakskleif og þar átti enginn að farast, sbr. Benedikt Benjamínsson, 13. maí 1970, Ísmús: SÁM 90/2295 EF

álög: enginn slys, sbr. Þorvaldur Jónsson, 13. desember 1973, Ísmús: SÁM 91/2574 EF, hinn sami

sbr. Dagrún Ósk Jónsdóttir & Jón Jónsson, Álagablettir á Ströndum, bls. 112, bls. 144